แผ่นดินไหว .. ในเสฉวน – อุทิศให้เหล่าผู้กล้าในเหตุการณ์แผ่นดินไหวที่ซีชวน

แผ่นดินไหว .. ในเสฉวน – อุทิศให้เหล่าผู้กล้าในเหตุการณ์แผ่นดินไหวที่ซีชวน
Dedicated to the brave people in Sichuan Earthquake, 2008

แผ่นดินไหวขนาด 8 ริกเตอร์เขย่าเมืองซีชวนของประเทศจีนเมือเวลาบ่าย 2 โมง 28 นาที ในวันที่ 12 พ.ค. 2551. จุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวอยู่ที่เหวินฉวน 90 ไมล์จากเฉิงตู แผ่นดินไหวมีควารุนแรงกว่าระเบิด 50 ลูกและรุนแรงกว่าแผ่นดินไหวที่โกเบของญี่ปุ่นเมื่อปี 1995 สามสิบเท่า ณ วันที่ 19 พ.ค. มีรายงานจำนวนผู้เสียชีวิตอย่างเป็นทางการแล้วกว่า 32,000 ศพ คนสูญหาย 20,000 คน และอีกกว่า 4.7 ล้านหลังคาเรือนพังทลายหรือโดนทำลายอย่างหนัก

Cities close to the epicenter are flattened; whole mountains collapsed.
เมืองบริเวณใกล้เคียงจุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวพังราบเป็นหน้ากลอง ภูเขาทั้งลูกถล่มลงมา

Devastation หายนะ

Millions of people lost their beloved ones, their homes, their belongings. Yet there is no looting, no complaints, just people helping each other (CNN )
ผู้คนหลายล้านสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก บ้าน ทรัพย์สิน ถึงกระนั้นก็ไม่มีการปล้นสะดม ไม่มีเสียงบ่น มีแต่การช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน

ภายในไม่กี่ชั่วโมง หน่วยช่วยเหลือฉุกเฉินเตรียมพร้อม คิวบริจาคเลือดยืดยาวกว่า 100 หลา (1 หลา = 90 ซม.) และผู้คนอีกมากต่อแถวเป็นชั่วโมงเพื่อรอบริจาคเลือด ทางด่วนที่มุ่งสู่เมืองเสียหายติดขัดทันทีหลังเกิดเหตุเพียง 1 ชม. ไม่ใช่เพราะผู้คนพากันหนีจาก afterschock แต่เป็นเพราะอาสาสมัครนำโดยคนขับแท็กซี่กว่าพันคันที่มาจากเฉิงตูเพื่อช่วยเหลือ

Chen Guangbiao(陈光标) เจ้าของบริษัทก่อสร้างใหญ่แห่งหนึ่งที่อยู่ห่างจุดเสียหายไป 1,500 ไมล์ ใช้เวลาเพียง 2.30 ชม. หลังเหตุการณ์ทยอยเคลื่อนเครื่องจักรก่อสร้าง 60 เครื่อง พร้อมนำทีมอาสาสมัคร 120 คนเข้าพื้นที่เพื่อช่วยเหลือ พวกเขาไปถึงพื้นที่เสียหาย 24 ชม.หลังจากนั้น เป็นเวลาไล่เลี่ยกับหน่วยวิศวกรช่วยเหลือของกองทัพ

Medical workers provided care under extreme conditions; they even delivered many new born babies on the parking lot.
คณะแพทย์ทำงานภายใต้สภาวะกดดันอย่างหนัก พวกเขาทำคลอดให้ทารกเกิดใหม่มากมายบนลานจอดรถ

Wen Jiabao(温家宝), 66, Chinese Prime Minister, boarded on a plane 30 minutes after the earthquake, and arrived in disaster area in 2 hours. He has been the chief of the rescue operation since then, working almost around clock at the frontline with rescue workers.
นายเหวิน เจียเป่า นายกฯของจีนโดยสารเครื่องบินทันทีหลังแผ่นดินไหว 30 นาที และถึงพื้นที่เกิดเหตุในเวลา 2 ชม. ท่านทำหน้าที่หัวหน้าหน่วยช่วยเหลือตั้งแต่ก้าวเท้ามาถึง ทำงานแทบ 24 ชม. ในพื้นที่พร้อมทีมกู้ภัย

กองพลร่ม 11,000 นาย ถูกเกณฑ์ขึ้นเครื่องบินหลังเกิดเหตุ 2 ชม. ท่ามกลางสายฝนกระหน่ำ ลมแรงสูงและเมฆหนา พวกเขาโดดจากความสูงกว่า 20,000 ฟีต ห่างจากบริเวณภูเขาโดยที่ไม่รู้ว่าจะมีพื้นที่ราบให้ลงหรือไม่ บุคคลแรกที่กระโดดจากเครื่องบินคือ พันเอกอาวุโส Li Zhenbo(李振波), 51

With roads buried by landslide and bad weather hammering airborne operations, a group of 600 soldiers and medical teams, led by Major General Xia Guofu(夏国富), 57,
Commander in Chief of Sichuan Military District, walked 21 hours straight on foot in mountain area, carrying heavy relief supplies, risking landslide and falling rocks.
They became the first group to arrive at the epicenter of the earthquake.
ถนนถูกตัดขาดจากดินถล่ม และสภาพอากาศเลวร้ายที่เป็นอุปสรรคต่อการปฏิบัติการทางอากาศ กลุ่มทหารและทีมแพทย์จำนวน 600 นาย นำโดยพลตรี Xia Guofu(夏国富), 57 ผู้บังคับบัญชาในหน้าที่ของกองกำลังทหารเขตซีชวนเดินเท้าเป็นเวลา 21 ชม.ติดต่อกันไปตามทางเดินเขา แบกอุปกรณ์ยังชีพอันหนักอึ้งและเสี่ยงต่อดินถล่มและก้อนหินถล่ม พวกเขาเป็นพวกแรกที่เข้าไปถึงพื้นที่จุดศูนย์กลางที่เกิดแผ่นดินไหว

เหล่าทหารและทีมกู้ภัยทำงานตลอดเวลาเพื่อช่วยเหลือผู้คนที่ถูกฝังอยู่ โดยที่ไม่สามารถขนย้ายเครื่องทุ่นแรงขนาดใหญ่เข้ามาในพื้นที่ห่างไกลได้เนื่องจากถนนถูกตัดขาดจากดินถล่ม บ่อยครั้งที่พวกเขาต้องเคลื่อนย้ายคอนกรีตหนักหลายตันออกด้วยมือเปล่า

คนจำนวนมากรีบไปบริจาคเงิน คนรวยๆหลายคนบริจาคเป็นล้าน แต่อันใดจะเท่า Xu Chao(徐超) ชายอายุ 60 ในภาพขวา บุคคลไร้ที่อยู่ในเมืองหนานจิงที่ห่างออกไป 1000 ไมล์จากพื้นที่เสียหาย เมื่อเห็นข่าว เขานำเงิน 5 หยวนไปบริจาคในตอนเช้า เขากล่าวว่า คนที่เผชิญกับหายนะในครั้งนี้ย่ำแย่กว่าตัวเขาหลายเท่าทีเดียวเพราะมันเป็นภัยถึงชีวิต ในตอนบ่ายวันเดียวกัน เขากลับมาอีกครั้งเพื่อบริจาคเงิน 100 หยวน (ประมาณ 434 บาท) พร้อมอธิบายว่าในตัวเขามีแต่เงินเหรียญและไม่ต้องการให้อาสาสมัครต้องมาเสียเวลานับมัน เขาจึงไปที่ธนาคารเพื่อแลกเงินทั้งหมดที่มีอยู่เป็นธนบัตร 1 ใบ นี่คือเงินบริจาคจากชายที่ไม่มีแม้แต่เงินจะซื้อข้าวกิน

Song Xinying (宋馨懿) เด็กน้อยอายุ 3 ขวบผู้นี้ถูกดึงออกมาจากซากปรักหักพังหลังจากถูกฝังอยู่นานถึง 2 วัน อาการของเธอแย่มากที่เดียว เธอเสียขาไป 1 ข้างแต่ก็ยังรอดมาได้ พ่อและแม่ของเธอจับมือกันไว้และเอาไหล่ชนกันเพื่อทำตัวเป็นรูปโค้งเพื่อปกป้องลูกของพวกเขาจากอาคารที่กำลังพังถล่มลงมา พวกเขาไม่รอด

เด็กชายวัย 5 ขวบได้รับการช่วยเหลือหลังจากถูกฝังอยู่ภายใต้ซากตึกเป็นเวลา 24 ชม. แขนซ้ายหักแต่เขายิ้มรับและกล่าวสรรเสริญคนที่ช่วยชีวิตเขาไว้ รอยยิ้มของเด็กน้อยทำให้พวกเขาถึงกับหลั่งน้ำตา



Zhang Jiwang(张吉万), 11, carrying his sister Zhang Han(张韩), 3,walked 12 hours straight to flee the disaster center.
Zhang Jiwang(张吉万), 11 แบกน้องสาว Zhang Han(张韩), 3 และเดินเท้า 12 ชม.ออกจากพื้นที่หายนะ

Yuan Wentin(袁文婷), 26, ครูชั้นประถม ตอนที่เกิดแผ่นดินไหว เธอรีบวิ่งไปอุ้มนร.ของเธอจากชั้น 3 ลงมาที่ชั้น 1 เธอสามารถดึงลูกศิษย์ส่วนใหญ่ของเธอออกมาได้ แต่อาคารพังถล่มลงมาเสียก่อนตอนที่เธอพยายามดึงอีกสองสามคนที่เหลือ ในช่วงนาทีสุดท้ายของชีวิตเธอใช้ร่างของตัวเองเป็นเกราะกำบังให้ลูกศิษย์จากก้อนคอนกรีตที่กำลังทลายลงมาทับ
คุณครูส่วนใหญ่ทำแบบเดียวกัน พวกเขาคือ 谭千秋、张米亚、苟晓超、吴忠洪、杜正香……



This high school student was rescued from the collapsed building. She lost both legs, and her both hands are broken. The rescue workers were all in tears when they saw this. She smiled to them: “Be Brave!”
นร.คนนี้ได้รับการช่วยเหลือออกมาจากซากหักพัง เธอสูญเสียขาทั้ง 2 ข้าง และแขนหักทั้ง 2 ข้าง ทีมกู้ภัยถึงกับร่ำไห้ทีเดียวเมื่อเห็นภาพนี้ เธอยิ้มให้พวกเขาและกล่าวว่า “สู้เข้าไว้!”

เจ้าหนูคนนี้รอดชีวิตโดยไร้แม้รอยขีดข่วนหลังจากถูกฝังอยู่นานถึง 24 ชม. เขาอายุแค่ 3-4 เดือน แม่ของเขาคุกเข่าลงกับพื้น ยึดศีรษะและมือตัวเองไว้กับพื้นเพื่อปกป้องลูกจากคอนกรีตที่กำลังถล่มและให้นมไปด้วย คนงานกู้ภัยรายหนึ่งเจอโทร.มือถือของแม่ในชุดที่เจ้าหนูสวมอยู่ ในนั้นมีข้อความที่แม่ของเขาทิ้งเอาไว้

“ลูกรัก หากลูกรอดชีวิต จำไว้นะ แม่รักลูกตลอดไป”
“Dear child, if you survive, please remember, Mom loves you forever…”

This entry was posted in บทความปันน้ำใจ. Bookmark the permalink.

Comments are closed.